Soms loop je een zorgcentrum binnen omdat het moet. Omdat je moeder of vader er woont. Maar soms gebeurt er iets onverwachts: je blijft. Niet uit plicht, maar omdat je merkt dat jouw aanwezigheid verschil maakt.

Voor Yvonne en Mieke begon het bij mantelzorg. Inmiddels zijn ze vrijwilliger bij zorgcentrum Proteion De Wachtpost in Venlo. Hun verhaal laat zien hoe betrokkenheid kan groeien: van zorgen voor één naaste naar er óók zijn voor anderen.

Toen Yvonne haar moeder naar Proteion De Wachtpost verhuisde, kwam ze twee middagen per week langs. Inmiddels woont haar moeder er al 4,5 jaar. Zonder dat ze het echt doorhad, werd Yvonne steeds vaker onderdeel van de huiskamer. “Als ik mijn moeder drinken geef, doe ik dat automatisch voor de mensen die bij haar zitten”, vertelt ze. In de huiskamer ontstaan vanzelf gezellige gesprekken. Voor Yvonne voelt het niet als officieel vrijwilligerswerk, maar gewoon als er zijn.

De Wachtpost-familie

Wie bij Proteion De Wachtpost binnenloopt, merkt het meteen: de sfeer is warm en open. “Er ontstaan echt vriendschappen”, zegt Mieke. “Als Yvonne er niet is en ik haar moeder zie, maak ik even een praatje en vertel ik Yvonne later hoe het die dag met haar gaat.” Niet voor niets spreken ze over de ‘Wachtpost-familie’.

Voor Mieke groeide die verbondenheid toen haar vader er woonde. Zij was mantelzorger en werd ook vrijwilliger. Na zijn overlijden bleef ze komen. “Het is een heel speciaal gevoel.” Dat het vrijwilligerswerk flexibel is en niet gebonden aan een vaste dag, maakte de stap makkelijk.

“Al zit je naast de bewoners en luister je of doe je een spelletje… die glinstering in hun ogen als ze aandacht krijgen, doet heel veel”, zegt Mieke. Wat dit vrijwilligerswerk zo mooi maakt, is dat het nooit één kant op gaat. Yvonne krijgt bijvoorbeeld Portugese ‘les’ van een bewoner en verstaat inmiddels wat woordjes. Mieke knipte haar vader zelf met de tondeuse. Een andere bewoner wilde hetzelfde kapsel. “Als je zag hoe die man straalde, dan werd je zelf ook blij!”

Van waarde blijven

Dat hun betrokkenheid verder reikt dan hun eigen familie, laten ze zien. Net zoals Mieke wil Yvonne blijven komen als haar moeder er op een dag niet meer is. “Ik kan al die lieve mensen hier niet meer missen.” Vrijwilliger zijn betekent onderdeel zijn van iets groters. “Het brengt mij energie”, zegt Mieke. “Na een middag hier ga ik vrolijk naar huis.” Yvonne vat het zo samen: “Welzijn is net zo belangrijk als medische zorg.” En juist daar maken vrijwilligers elke dag het verschil in het leven van bewoners.

Als vrijwilliger bij Proteion maak je met jouw tijd, aandacht en betrokkenheid elke dag het verschil. Benieuwd naar de mogelijkheden? Kijk voor meer informatie op proteion.nl/vrijwilligers.