Beide kozen er bewust voor om bij Proteion te blijven werken, omdat stoppen niet voelde als loslaten van werk, maar als loslaten van betekenis. “Je draagt nog steeds bij aan goede zorg”, zegt Josefine. “Dat verrijkt niet alleen je leven, maar ook de zorg zelf.”

Van betekenis blijven

Josefine doet het vooral voor het contact met de cliënten. “De dankbaarheid. Dat je iets voor een ander kunt betekenen. Soms door praktische hulp, soms door gewoon te luisteren.” Ze ziet hoe belangrijk die aandacht is, zeker nu eenzaamheid steeds vaker voorkomt. “Je moet alert zijn: hoe gaat het echt met iemand? Dat maakt dit werk zo waardevol.”

Ook Ans had na haar pensioen geen behoefte om stil te gaan zitten. “Ik voelde me nog steeds verantwoordelijk voor de zorg. Dat laat je niet zomaar los. Het geeft me energie, betrokkenheid en het gevoel dat ik nog steeds van betekenis ben.”

Minder moeten, meer kiezen

Wat na hun pensioen vooral veranderde, was de vrijheid. Josefine werkt nu op nul-urenbasis en kiest zelf wanneer ze werkt. “Ik schrijf me in als ik wil werken. Wil ik vrij zijn, dan ben ik vrij. Die vrijheid is geweldig.” Ze werkt in verschillende teams en met wisselende routes. “Dat houdt je scherp en maakt het werk juist leuk.”

Ans herkent dat. “Na mijn pensioen kon ik mijn werk beter afstemmen op mijn privéleven. Dat gevoel van vrijheid, gecombineerd met nuttig zijn, is een groot goed.” Waar ze eerder soms veel uren maakte, kon ze later bewust afbouwen. “Daarmee houd je balans.”

Bekend gezicht

Voor cliënten maakt leeftijd geen verschil. “Het gaat om vertrouwen”, zegt Josefine. “Je bent een bekend gezicht.” Ans ziet daarnaast de waarde voor teams. “Collega’s kunnen mij makkelijk benaderen. Ervaring neem je mee, en dat helpt anderen.” In tijden van personeelstekorten is dat extra waardevol.

Vrijheid en voldoening

Beiden hopen vooral één ding mee te geven aan collega’s die richting hun pensioen gaan: kijk wat bij jóu past. “Vraag jezelf af of je het werk nog leuk vindt”, zegt Josefine. “Doe het niet voor het geld, maar voor de voldoening.” Ans vult aan: “Probeer het gewoon. Werken na je pensioen hoeft niet zwaar te zijn. Als je het in vrijheid kunt doen, kan het je juist heel veel opleveren.”

Het verhaal van Josefine en Ans laat zien dat pensioen geen eindpunt hoeft te zijn. Wie wil blijven bijdragen, kan dat op een manier die past bij het leven van nu. Ans is daar duidelijk over: Soms is één gesprek genoeg om te ontdekken wat er mogelijk is.